'112 Hulp is Onderweg' biedt een unieke blik bij de Vlaamse ambulancediensten

Deze nieuwe documentairereeks volgt tien weken lang Vlaamse ambulanciersduo’s die de klok rond hulp verlenen in noodsituaties. Dag en nacht staan ze niet alleen klaar om dringende medische zorgen te bieden. Ze zijn ook een luisterend oor voor de grote en kleine noden van hun patiënten.

Wat veel mensen niet weten, is dat een groot deel van de ambulanciers als vrijwilliger werkt. Of het nu om een levensbedreigende situatie gaat of om een eerder banale ziekenhuisrit, 24/7 rukken de hulpverleners met evenveel beroepsernst, inzet en enthousiasme uit. De reeks toont niet enkel hoe ze omgaan met hun patiënten, maar we leren ook de mens achter de ambulancier kennen. Hoe gaan zij om met hoop, leven en dood? En welke impact heeft hun beroep op hun eigen leven? ​

De hulpverleners

Standplaats Diest – Annebet (32 jaar) en Roland (60 jaar)
Annebet werkt al twee jaar als vrijwilliger voor de ambulancedienst Ambuce Diest. Ze werkt daarnaast als operator bij de noodcentrale 112 Vlaams-Brabant en is vrijwilliger bij de brandweer. 'Ik ben vrijwilliger want ik vind het zo zinvol om mensen te kunnen helpen die een heel moeilijk moment beleven. Ik kan op dat moment een verschil maken en dat geeft veel voldoening.'

Roland is al 35 jaar spoedverpleegkundige en rijdt met de MUG. Daarnaast is hij vrijwilliger bij Ambuce Diest, hier rijdt hij ook met de MUG. 'De job heeft veel impact op mij. Dikwijls word ik meegezogen in het verdriet van de omgeving van de patiënt. Het vraagt enorm veel van jou als mens om de job uit te oefenen. Met Annebet kan ik goed over de interventies praten en dat helpt enorm. Je moet kunnen ventileren, je moet de dingen een plaats geven. Sommige dingen neem je mee naar huis, maar minder als je er over praat. Maar ondanks al mijn ervaring doet het mij nog altijd heel veel.'

Standplaats Gent – Laure (27 jaar) en Thomas (30 jaar)
Laure werkt al bijna zes jaar als verpleegkundige op de spoedgevallendienst bij UZ Gent. 'Ik zorg graag voor patiënten, maar als verpleegster vond ik het niet makkelijk om steeds met dezelfde patiënten te werken omdat ik dat toch wel meesleep. Het contact in de ziekenwagen is kortstondiger. Je geeft alles aan de patiënt op een korte tijdspanne.'

Thomas werkt nu vier jaar als hulpverlener-ambulancier op Spoed AZ. In totaal heeft hij al negen jaar ervaring in de ziekenwagen, hij is al van kinds af aan geïnteresseerd in hulpverlening. 'Soms wordt een interventie heel persoonlijk, ook al ken je die mensen niet. Ze houden je een spiegel voor en dat kan belastend zijn. Dus je moet je collega’s kunnen vertrouwen op werkvlak, maar ook op emotioneel vlak.'

Standplaats Hoboken – Silke (28 jaar) en Julian (29 jaar)
Silke is al drieënhalf jaar hulpverlener ambulancier bij Ambuce. Ambulancier worden was haar kinderdroom. Julian werkt al zes jaar als hulpverlener ambulancier. Ze zijn een getrouwd koppel en leerden elkaar zelfs kennen op Spoedgevallen. Silke en Julian noemen elkaar Poepie en Muis – en iedereen noemt hen ook zo. Ze zijn het bekendste ambulancierskoppel in Antwerpen.

'We vertrekken niet op interventie voordat een ruzie is opgelost. Dat is niet goed voor de volgende patiënt, maar ook omdat elke interventie onze laatste zou kunnen zijn. We maken wel wat agressie mee en je wil niet dat ​ er iets gebeurd als de discussie nog niet is uitgeklaard... We krijgen vaak te maken met leven en dood en we weten hoe snel een leven ingrijpend kan veranderen. Daarom zijn lange ruzies uit den boze.'

Standplaats Liedekerke – Tom (37 jaar) en Josse (24 jaar)
Tom werkt al negen jaar als hulpverlener ambulancier. Hij is ook de verantwoordelijke bij Ambuce voor verschillende standplaatsen. 'Het leukste aan de job is het onverwachte, de onvoorspelbaarheid. Het verschil kunnen maken voor iemand.' ​

Josse doet de job nu anderhalf jaar. Daarnaast is hij een gedreven volleyballer. 'Toen ik een televisieserie over ambulances zag op tv, was ik meteen verkocht. Elke dag kom je in verschillende situaties terecht: van banaal naar heel serieus - Als hulpverlener-ambulancier ​ heb je veel variatie en uitdaging. We komen heel vaak in stressmomenten terecht, saai leven is niets voor mij. Ambulancier zijn geeft mij veel voldoening, je doet heel veel levenservaring op.'

Standplaats Peer – Johnny (55 jaar) en Myriam (57 jaar)
Johnny werkte vroeger als kok en had lang een krantenwinkel. Maar hij vond zijn roeping als ambulancier na een ongeval met zijn schoonmoeder. Hij wilde meer kunnen doen om mensen te helpen en werd ambulancier. 'Als ambulancier kan ik vaak het verschil maken voor mensen in nood. Dankbaarheid en respect van de patiënten geeft me veel voldoening. Mensen zijn niet altijd makkelijk: je krijgt vaak te maken met agressie en ziet de onderkant van de maatschappij. Daarom moeten we erg goed op onze partner zijn ingespeeld en op elkaar kunnen vertrouwen.'

Myriam werkt als verpleegster in Heusden en is nu al zes jaar vrijwillige verpleegster bij de ziekenwagen. 'Wij zijn eigenlijk een beetje vanalles. Zowel als verpleegkundige of ambulancier zijn we daar, maar we zijn er ook vooral om te steunen, te begrijpen, te luisteren. Soms is luisteren gewoon genoeg.'

Standplaats St Vincentius – Steven (37 jaar), Jesse (25 jaar) en Khalid (49 jaar)
Steven werkte twintig jaar als leidinggevende op de dispatching bij Ambuce niet-dringend ziekenvervoer. Hi werkte ook vijf jaar als vaste ambulancier en is nu nog steeds vrijwilliger bij de ambulancedienst. Zijn vrouw werkt als verpleegster op de spoedafdeling in Sint Vincentius. 'Omdat de interventies in Antwerpen korter zijn dan op andere standplaatsen - de aanrijtijd in de stad is vrij beperkt - neem ik de zaken die we tegenkomen niet zo snel mee naar huis. Het is soms zo druk en je gaat van de ene naar de andere interventie dat je minder tijd hebt om stil te staan bij een interventie.'

Jesse werkt voltijds voor Ambuce als stafmedewerker bij de internationale repatriëringsdienst. Als hobby is hij al zeven jaar ambulancier. Sinds kleins af aan is hij al bezig met hulpverlening. Shiften in Sint Vincentius doet hij dolgraag. 'Het is elke dag iets anders, je weet nooit waar je aan begint. Ik hou erg van de adrenaline. Met sirenes door de stad gaan van interventie naar interventie, dat is zalig.'

Khalid groeide op in Kaboel, Afghanistan. Hij studeerde in België voor ambulancier-hulpverlener en werkt nu al 18 jaar in die functie. 'Ik ben uit Afghanistan in België terechtgekomen en hier heb ik de kans gekregen om ambulancier te worden. Mensen helpen is mijn doel, en dat kan niemand mij afpakken.'

Aflevering 1
In Antwerpen krijgt ambulancierskoppel Silke en Julian een oproep voor een geïntoxiceerde vrouw die gevallen is in de metro. In Peer haasten Johnny en Myriam zich naar een zwaar verkeersongeval. In Gent worden Thomas en Laure geconfronteerd met communicatieproblemen. In Liedekerke krijgen Tom en Jesse te maken met een kortademige dame die een echte spraakwaterval is.

'112 Hulp is Onderweg' is een programma van productiehuis 100.000 volts.tv voor VRT 1.

'112 Hulp is Onderweg', vanaf woensdag 4 september om 20.55 uur op VTM.