Valerie Van Peel in 'Het Huis' openhartig over eigen verdriet: 'Ik wachtte op excuses van mijn vader'

Valerie komt niet alleen naar Het huis. Door de hectiek heeft ze geen oppas gevonden voor haar Portugese straathond Bello, die daarom een dagje mee mag op een trip down memory lane. Na Sammy Mahdi is Valerie Van Peel de 2de politicus-met-hond in Het huis. Maar daar stopt volgens haar iedere vergelijking met de CD&V-voorzitter.

Politiek, met af en toe wat drama, zit in de familie
Valeries vader Dirk Van Peel was een icoon in de Kalmthoutse politiek. Na bijna 50 jaar gemeentepolitiek zette hij in 2017 op 80-jarige leeftijd een punt achter zijn politieke carrière. In de fotokamer hangt een affiche van Dirk als lijstduwer voor de CVP bij de gemeenteraadsverkiezingen in Kalmthout.

Wanneer Eric opmerkt dat Valerie de dochter van een CVP’er is, reageert ze meteen om dat statement te ontkrachten. “Nee nee, mijn vader had een eigen politieke partij in Kalmthout: de NCD”, vertelt Valerie. “Maar een eigen politieke partij hebben is vermoeiend. Op een bepaald moment heeft hij zich laten verleiden om de overstap te maken. De hele familie heeft toen drie weken niet met hem gepraat. Hij moest de boter niet vragen aan tafel. Wij vonden zijn beslissing verschrikkelijk”, lacht ze.

Van redactrice tot partijvoorzitter
Hoewel er in het gezin een heuse debatcultuur heerste, besloot aanvankelijk geen enkel van de vier kinderen in de voetsporen van hun vader te treden. Ook Valerie niet. Onder de vleugels van Goedele Liekens begon ze als redactrice bij Recht van antwoord en belandde uiteindelijk bij Dag Allemaal. Pas in 2009 maakte Valerie de overstap naar de politiek en ging als woordvoerster bij N-VA aan de slag. Enkele jaren later zette ze de stap naar de nationale politiek, maar na de verkiezingen van 2024 verliet ze het parlement: de emmer was overvol. Toch keerde ze na amper 10 maanden terug om na 21 jaar premier Bart De Wever op te volgen als partijvoorzitter van N-VA.

De onbreekbare band met haar vader
Papa Dirk overleed in 2020. Bij elke grote beslissing in haar leven belde Valerie met haar vader. Maar toen ze voorzitster werd, kon ze hem niet meer bellen. “Ik heb toen zo hard geweend. Mijn vader had ook de gewoonte om na elk debat een sms met opbouwende kritiek te sturen. Elk bericht begon met ‘Het was goed, maar…’ Maar na het eerste debat na zijn dood was er geen sms meer. Dat was verschrikkelijk”, vertelt ze.

De invloed van papa Dirk op het leven van zijn dochter blijkt enorm te zijn. De lat lag altijd hoog en zelfs na zijn overlijden is zijn impact nog steeds voelbaar. “Ik bedoel het niet verkeerd, maar ik heb lang gedacht dat wanneer hij zou sterven, ik dat gevoel zou kunnen loslaten en zou beseffen dat al mijn keuzes ook echt mijn keuzes waren. Ik dacht altijd dat er een voor en na zou zijn. Maar er is geen na. Hij zit nog steeds in mijn hoofd, bij elke stap die ik zet.”

Het trauma dat haar leven tekende
In 2019 werd een wetsvoorstel van Valerie goedgekeurd waardoor seksueel misbruik van minderjarigen niet langer kan verjaren. Het is een thema dat haar nauw aan het hart ligt, want in haar jeugd werd Valerie zelf slachtoffer van misbruik. Ook zij deed er lang over om met haar verhaal naar buiten te komen.

“Dat je zwijgt, is heel eigen aan wat je overkomt. Je wordt gemanipuleerd door zo’n dader”, legt Valerie uit tijdens de lunch. “Mijn dader dreigde ermee mijn familieleden iets aan te doen en zei dat ik niet geloofd zou worden. Mijn generatie had daar ook geen woord voor. Het woord ‘kindermisbruik’ heb ik voor het eerst gehoord in de Dutroux-periode, toen was ik 14 jaar. Je kon het dus niet benoemen, want het was geen woord dat door de maatschappij in de mond werd genomen. Daarom hangt daar ook veel schaamte en schuldgevoel rond. Waardoor je zwijgt, zelfs ik. Je krijgt dat gevoel ook nooit helemaal uit je lijf.”

De brief die alles veranderde
Het duurde jaren voordat Valerie aan haar ouders vertelde dat ze was misbruikt. Ze schreef hen een brief, maar hun reactie was niet zoals gehoopt. “Mijn vader was boos, ongerust, alles… Hij wist niet hoe hij zijn gevoelens moest uiten. Vanaf dan was het pure onkunde. Mijn ouders wisten niet hoe ze met hun dochter moesten omgaan. Niemand troostte me. Ze hebben gewoon niets gedaan. Ik heb geen psychologische hulp gekregen en we zijn niet naar de politie gegaan. Normaal gezien wordt er constant met je gepraat, maar met mij is er gewoon niet gepraat.”

Het misbruik werd vervolgens jarenlang doodgezwegen in de familie. Pas op zijn 83ste, net voor zijn dood, verontschuldigde papa Dirk zich bij zijn dochter. “Ik wachtte op de excuses van mijn vader en die heb ik gekregen. Hij kwam onaangekondigd langs, dat deed hij normaal nooit. Hij had zijn jas nog aan en zei: ‘Ik ga er deze keer niet te veel woorden aan vuilmaken. Ik kom gewoon sorry zeggen. Omdat ik het toen als vader helemaal fout heb aangepakt en omdat ik nu besef hoeveel schade ik je had kunnen besparen.’ Meer zei hij ook niet.”

Mythes, littekens en verrassingen
Het is een van de vele opmerkelijke verhalen die Valerie vertelt in Het huis. Heeft Valerie als 13-jarige echt de burgemeester van Kalmthout een slag in het gezicht gegeven? Of is dat toch een mythe? Waardoor heeft ze littekens in haar gezicht? Naar welk kruid is Valerie vernoemd? Welk ijzingwekkend verhaal hangt er vast aan de bevalling van haar tweeling? Welk cadeau krijgt Valerie bij het avondmaal? In Het huis toont de N-VA-voorzitster haar ware gelaat.

'Het Huis', maandag 1 december om 20.55 uur op VRT1 en VRT MAX.