'Mijn moeder' met Erika Thijs en Els Meers

D

e voorbije weken hebben we kennis gemaakt met de moeders van Rudi Vranckx, Antje de Boeck, Mbark Bousouffa, Herman van de Velde en Flip Kowlier. Met een gemiddeld kijkcijfer van ruim 200.000 en 7% marktaandeel doet 'Mijn Moeder' het prima in het moeilijke zondagavondslot waarin het programma wordt uitgezonden.

Nu zondag, 24 februari, is het de beurt aan politica Erika Thijs en haar moeder Els Meers. Zoals steeds zijn de gesprekken opgenomen ten huize van de betrokkenen en geïllustreerd met eigen archiefbeelden. Het is een aangrijpend portret geworden over ouderschap, opvoeding, liefde, pijn, waarden, zwaktes, blijdschap, loslaten en dood.

Erika Thijs is provinciaal gedeputeerde van Welzijn en Gezondheid in Limburg. Ze is 47, praat energiek en met veel animo. Ze is bijzonder mooi gekleed en straalt van de levensgoesting. Erika Thijs werkt hard, verzamelt graag al haar vrienden rond zich en is gek op cava. Maar vorig jaar sloeg het noodlot toe: ze ging sporten om wat feestkilo's kwijt te geraken. Verschrikkelijke rugpijn bracht haar op de spoedafdeling. 'U ziet er zo gezond uit, u kan toch niets ernstigs hebben', was de eerste reactie van het medisch personeel. Erika is verre van flauw, ze drong toch aan op een scan. 'Galkanaalkanker', was het verdict.

De dokters gaven haar nog één, maximaal twee jaar te leven. 'Dan kan ik geen groot feest geven op mijn vijftigste verjaardag', schoot er door haar heen. Dat was het begin van een lange lijdensweg. Erika Thijs werd in België doorverwezen naar de palliatieve zorgen, maar in Parijs onderging ze een operatie om haar leven te redden. Nu is ze terug thuis, en er is weer hoop voor de toekomst. 'Wie zich verliest in zijn passie, heeft minder verloren dan wie zijn passie verliest', schreef Erika Thijs op haar nieuwjaarskaartje van 2008. Die zin typeert de Limburgse politica op en top. Ze vertelt in dit portret van 'Mijn Moeder' heel eerlijk over haar angst en verdriet, haar onverwoestbare levensdrang en het sluipend cynisme, waarachter ze zich soms verstopt.

Het ergste wat je kan overkomen, is je kind verliezen: daarover is elke moeder het eens. Dat is ook de grote angst van Erika's moeder Els Meers. Net zoals Erika zelf houden haar ouders hun emoties over haar ziekte voor zich, ze willen dat Erika vecht voor haar leven, alle mogelijkheden onderzoekt. Moeder Els Meers krijgt het evenwel af en toe moeilijk en moet haar tranen verbijten. Haar dochter heeft geen man of kinderen, en ook al is ze 47, ze blijft haar dochter. Erika woont op 100 m afstand van haar ouders. 'Omdat ik dan goed voor jullie kan zorgen', had ze haar moeder en vader destijds gezegd, maar eigenlijk is het net andersom: 'wij gaan haar nog steeds helpen', lacht Els. Een verhaal over hoe moeilijk loslaten kan zijn.

'Mijn Moeder', zondag 24 februari 2008 om 22.55 uur op Canvas.