Goed Bekeken?!: 'De Jaren Stillekes'

D

e eerste aflevering van 'De Jaren Stillekes' op Eén. Wat hebben we onthouden? Dat Frieda Van Wijck nog steeds niet helemaal  is verlost van haar rugproblemen. Ze zat op een ergonomisch gestoelte. Dat Paula Semer het eindeloos praten nog niet is verleerd. Maar dat ze een grote dame is. En dat Steven Van Herreweghe 'alive and kicking' terug is. Hij doet dat goed.

Het nieuwe Eén-kanon, 'De Jaren Stillekes', is geen archiefprogramma zoals het hoort. Het is zelfs helemaal anders. Ja, er wordt in het tv-archief gedoken. Neen, het is niet beperkt tot bloopers van de VRT alleen. 'De Jaren Stillekes' gaat verder. En soms levert dat verrassende televisie op.

Eerlijk? 'Penelope' zat héél ver. Laat staan dat iemand op de redactie wist dat het werd gepresenteerd, en later geproduced, door Paula Semer. Dé Paula Semer. Dé Paula Semer waarvoor Willy Vandersteen zijn personage Lambik nog languit voor tv liet liggen. Dé Paula Semer die de Andrea Croonenberghs avant la lettre was van de Vlaamse televisie. Dé Paula Semer die er nu, de tachtig voorbij, nog altijd even kwiek uitziet. En ze kan het nog goed zeggen ook. Daar zijn de Vlaamse huiskamers het na zondagavond ongetwijfeld mee eens.

'De Jaren Stillekes' is entertainende televisie. Steven Van Herreweghe maakt een opmerkelijke comeback als presentator. En het format ligt hem wel. Maar 'De Jaren Stillekes' heeft nog potentieel. Soms was het langdradig, duurden de gesprekjes iets te lang, waren er te weinig fragmenten. Maar we troosten ons met de gedachte dat het nieuwste kind van Woestijnvis een leerproces zal doormaken. En we zijn er van overtuigd: binnen enkele weken staat 'De Jaren Stillekes' er helemaal!