Recht Van Antwoord: Jean-Marie Pfaff als baron

<

STRONG>Tatoeages bij minderjarigen
Hebt u vorige vrijdag genoten van de docusoap "Namens André"? Vooral dan van de scène waarin de twee minderjarige kinderen van de volkszanger André Hazes zich lieten tatoeëren met de as van hun overleden vader. Voelde u zich licht geëmotioneerd door zoveel symboliek of voelde u een lichte rilling van gruwel toen de tatoeagepen het vlees van de kinderen beroerde?

Kinderen en tatoeages? Geen bezwaar! Ook in België niet. Elke ouder kan z'n minderjarige kinderen voor z'n verjaardag of een andere bijzondere gelegenheid laten tatoeëren. Of jongeren kunnen zelf zo'n zaak binnenstappen, zonder toestemming van de ouders. In België bestaat er geen enkel wettelijk bezwaar. Nochtans doet de gelegenheid zich nu voor om werk te maken van zo'n een minimumleeftijd. Nu ligt er immers een wetsvoorstel op tafel van onze minister van Volksgezondheid Demotte. Dat moet de sector beter reguleren. Tatoeëren moet in hygiënische omstandigheden gebeuren en tatoeëerders en piercers moeten een verplichte opleiding volgen. Maar in het wetsvoorstel staat géén minimumleeftijd voor de klant. De sector zèlf is nochtans vragende partij. Tanne Sinnaeve, woordvoerster van de Belgische Bond der tatoeëerders is boos: "Het is allemaal de schuld van de Vlaamse Jeugdraad. Oorspronkelijk stond er wèl een minimumleeftijd van 18 jaar voor tatoeages in het wetsvoorstel. Maar zij waren het daarmee niet eens en die passage is weer geschrapt. Zij hebben hun stem kunnen doordrukken en Demotte is hen blindelings gevolgd." "Wij hebben vertrouwen in de jongeren. Iemand van 14 is ècht wel oud genoeg om te beslissen of hij al dan niet een tatoeage wil. We moeten stoppen met de jongeren zo te betuttelen. Jongeren moeten soms ook eens iets tegen de zin van de ouders kunnen doen", verdedigt Leen Vanderhulst van de Vlaamse Jeugdraad haar beslissing. Gino De Wit is tatoeëerder en verzet zich ook tegen zo'n leeftijdsgrens: "Zowat tien procent van mijn cliënteel zijn minderjarigen. Ik breng al 22 jaar tatoeages aan bij minderjarigen en ik heb nog nooit klachten gehad."

De sector wil een laatste keer, vòòr het wetsvoorstel definitief z'n beslag kent, een oproep doen voor een minimumleeftijd van achttien jaar voor het plaatsen van tatoeages.

Vaderschapstesten
Jarenlang twijfelt Johan D'Hondt (40) of hij wel de biologische vader was van z'n tweelingdochtertjes. Ze zijn ondertussen negen jaar. Twee jaar geleden liet hij, achter iedereens rug, een DNA-test uitvoeren. De onzekerheid is wurgend voor hem. Hij bestelt een testpakket op het internet. Dat kost hem 680 euro. In dat testpakket zitten twee wattenstaafjes. Daarmee schraapt Johan wat wangslijm weg aan de binnenkant van de mond van één van de meisjes. Nauwelijks twee weken later krijgt hij de testresultaten in de bus.

Johan is geen alleenstaand geval. Jaarlijks bestellen ongeveer duizend mannen in dit land een zogenaamde 'paterniteitstest' om na te gaan of ze wel hun eigen kind opvoeden. En blijkbaar hebben ze daar alle reden voor: uit een recent onderzoek blijkt dat één man op de 25 niet de biologische vader is van de kinderen die hij samen met zijn vrouw opvoedt.

Om die twijfel over het vaderschap weg te nemen kunnen ze bij de internetbedrijven terecht voor uitsluitsel. In ons land voeren erkende labo's immers dergelijke testen niet uit zonder schriftelijke toestemming van de moeder. Ook Johan kreeg die toestemming niet! "Testen gebeurt dan ook achter de rug van de moeder om, wat een schending van de privacy is", vertelt ons Jan Michel, advocaat familierecht. "De rechtbank heeft strikte termijnen waarbinnen je je kind mag testen. Je kan een rechtsgeldige test aanvragen binnen het eerste jaar na de geboorte van je kind of binnen het eerste jaar dat je als man te weten komt dat je een kind zou hebben verwekt. De rechtbank hanteert deze strikte termijnen om het kind te beschermen. Na die termijnen kan je als vader nérgens meer terecht om je van de 'last' van het vaderschap te ontdoen. Die testen via het internet hebben trouwens geen enkele rechtsgeldigheid in een rechtbank." Het resultaat van zo'n test geldt dus niet als een bewijs om nu eens voor altijd van die vervelende alimentatiekost af te raken. Ook professor Mertens, werkzaam in een erkend genetisch labo, staat bijzonder negatief tegenover al die internettesten. Hij vreest vooral voor familiedrama's: "Er is geen enkele begeleiding voorzien voor vaders die de resultaten koudweg via de post ontvangen. Waartoe zijn die vaders in staat wanneer het resultaat niet volgens de verwachtingen is? Ik vrees voor werkelijke drama's in zo'n geval."

Woord en wederwoord is voor de deelnemers aan het debat, de wijzen vellen hun slotoordeel. Deze week: Professor Kerkelijk Recht Rik Torfs, auteur Kristien Hemmerechts en Meester Filip Van Hende.

Recht Van Antwoord', dinsdag 27 september 2005 om 22.10 uur op VTM.