Documentaire over schokkende Franse verkrachtingszaak op HBO Max

Niet alleen vanwege de ernst en omvang van de verkrachtingszaak en de misselijkmakende details, maar ook vanwege de moed van Gisèle Pelicot om de rechtszaak met open vizier aan te gaan en daarmee niet alleen te strijden voor haar eigen zaak, maar ook voor die van vele andere slachtoffers van seksueel geweld. In de aangrijpende documentaire 'The Pelicot Rape Case' worden de schokkende feiten op een rij gezet door journalisten die de zaak van dichtbij volgden, voorvechters van vrouwenrechten en andere experts.

Een van de zorgwekkende aspecten aan de Pelicot-zaak is dat hij bij toeval werd ontdekt. Een oplettende beveiliger zag dat Dominique Pelicot in het geheim opnames maakte bij vrouwen onder hun rok. De beveiliger drong er bij de dame op aan om aangifte te doen, waardoor de hele zaak aan het rollen kwam. De politie vond op Dominiques telefoon talloze pornografische foto’s wat leidde tot de schokkende ontdekking dat hij jarenlang zijn eigen vrouw drogeerde en in haar slaap liet misbruiken door tientallen mannen. Meer dan 70 mannen werden geteld doordat Dominique Pelicot ook nog opnamen maakte van het gruwelijke misbruik.

Journalisten vertellen in de documentaire hoe gericht Dominique te werk ging. Hij deed zich voor als de zorgzame echtgenoot door elke avond te koken voor zijn vrouw. Daarbij kon hij ongemerkt Lorazepam in haar eten mengen, een rustgevend medicijn dat hij zelf op recept kreeg. De daders, die hij ronselde via een schimmige datingsite, gaf hij allerlei opdrachten om ervoor te zorgen dat zijn vrouw niet wakker werd of later iets zou merken. Ze moesten hun kleren beneden al uittrekken, geen aftershave opdoen en zelfs hun handen vooraf opwarmen aan de radiator.

Dader aan het woord
De documentaire spreekt ook met een van de daders die zelf beweert geen verkrachter te zijn, omdat hij dacht dat Gisèle Pelicot ermee had ingestemd. Het was een veelgehoord argument van de verdachten in de rechtszaal, wat tot extra woede leidde bij het publiek. Het strookt ook niet met de feiten die er liggen en die in de documentaire worden aangehaald. Zo postte Dominique Pelicot zijn online verzoeken in een chatroom met de veelzeggende naam a son insu: zonder haar medeweten. Ook haalt een van de journalisten een post van hem aan waarin Dominique expliciet vraagt om mannen die van verkrachten houden en die zijn vrouw in haar slaap willen misbruiken.

Dat zoveel – op het oog doodnormale – mannen terechtstaan in deze ene zaak, is zorgwekkend. Net als het feit dat deze zaak jarenlang kon gebeuren zonder dat iemand het wist. Het is ook waarom de moedige Gisèle Pelicot ervoor kiest om in het openbaar te strijden. In de documentaire horen we haar krachtige woorden (nagesproken door een stemacteur): 'Ik wil dat alle vrouwen die slachtoffer zijn van verkrachting in staat zijn om te zeggen: mevrouw Pelicot deed het, dus wij kunnen dit ook!' Moedig wil Gisèle zichzelf overigens niet eens noemen. 'Het is geen moed, het is de wil en de vastberadenheid om de maatschappij te veranderen.' Dat kan niet vaak genoeg benadrukt worden.

'The Pelicot Rape Case' is vanaf woensdag 12 februari te zien op HBO Max en op zondag 13 april om 21.00 uur bij ID. De documentaire is geproduceerd door ITN Productions. Jeremy Daldry is Executive Producer, en Anna Davis en Oliver Price zijn Producer Directors voor ITN Productions.