'Château Planckaert' op Eén: 'We creëren het nieuwe Koninkrijk Planckaert' - INTERVIEW

Hoe zijn jullie ertoe gekomen om een kasteel in Frankrijk te kopen?

Stephanie Planckaert: 'Dat was niet echt gepland. Het is eerder toevallig gebeurd. We waren hier op vakantie en onze mannen hebben de nogal vreemde gewoonte om immokantoren te gaan bekijken. En plots zagen ze een kasteel te koop staan. We vonden dat uiteindelijk allemaal wel interessant en zijn dan eens, geheel vrijblijvend, komen kijken. We waren op slag verliefd op het domein. Meteen begon ook het idee te rijpen om er iets mee te doen. Een B&B bijvoorbeeld, iets waarmee we in België al jarenlange ervaring hebben. Iedereen begon direct luidop te dromen. Het was snel beslist. We zouden dit kasteel kopen.'

Eddy, jij had al eerder gezegd dat je graag iets in Frankrijk wou kopen, hé?

Eddy: 'Klopt. Ik ben altijd graag in Frankrijk geweest. Ook tijdens mijn wielercarrière. Heb toen veel mooie dingen gezien. Als je klassementsrijder bent bijvoorbeeld, dan kan je genieten van de omgeving. Je wordt zelfs nog begeleid door een motard (lacht). Maar ik heb altijd in mijn achterhoofd gehad dat ik een boerderij in Frankrijk zou kopen. Mijn leven is dan een beetje anders gelopen en dat plan is op de achtergrond beland, maar nooit helemaal verdwenen. Het is uiteindelijk geen boerderij, maar wel een kasteel geworden. Maar dat is evengoed. En het is iets wat we, alweer, met de hele familie kunnen doen. Dat is voor mij het allerbelangrijkste.'

Het kasteel is voor een groot stuk afgebrand. Er is veel werk aan. Vanwaar die keuze om precies dit kasteel te kopen?

Eddy: 'Vooral het financiële plaatje. Het moest natuurlijk haalbaar zijn. Een kasteel dat volledig in orde is, dat kunnen wij niet betalen. We wisten ook meteen dat we gezamenlijk onze schouders eronder konden zetten om er iets van te maken. De vier mannen, de ‘meisjes’,… Iedereen helpt mee. Gelukkig hebben we grotendeels dezelfde ideeën. Het samenwerken verloopt heel erg goed.'

En er is niet alleen het kasteel.

Eddy: 'Neen. Er zijn op het domein ook vier gîtes. En die zijn volledig in orde. Dat komt goed uit, want we zijn net met vier gezinnen, dus kunnen we elk in ons eigen huisje wonen. Het kasteel moet dan de plek worden waar we gasten gaan ontvangen.'

Is het enthousiasme bij iedereen even groot?

Eddy: 'Voor 99 procent wel. We hebben natuurlijk ook nog onze zaak in België die we hebben opgebouwd. Dus om dat zomaar ineens overboord te gooien voor een leven hier in Frankrijk, dat vergt natuurlijk aanpassingen. Maar ik denk wel dat het ons lukt om binnen dit en twee jaar een gehaal ander leven te gaan leiden. En onze kinderen zullen er in principe langer zijn dan wij, dus zij moeten er zich ook kunnen in vinden natuurlijk. Maar als ik zie hoe het er hier nu aan toe gaat, dan maak ik me sterk dat het helemaal goed komt.'

En zie jij het allemaal een beetje zitten, Christa?

Christa: 'Absoluut! Ik ben hier heel gelukkig. Heb trouwens mijn mama ook meegebracht. Die is ondertussen 94 jaar. En ik zie dat zij ook gelukkig is. Ze is bij haar dochter, heeft haar kleinkinderen en achterkleinkinderen bij haar. Wij zijn omringd door de mensen die ons graag zien, en wij hen, dus wat kan je nog meer verlangen?'

Het nieuwe leven lijkt nu al begonnen te zijn?

Stephanie: 'Ja, maar zoveel, buiten de locatie dan, is er niet veranderd. Ook vroeger ging er geen dag voorbij zonder dat we mekaar zagen of hoorden. Het is ook nog nooit bij iemand van ons opgekomen om verder weg te gaan wonen of pakweg alleen naar het buitenland te verhuizen. Dat is écht ondenkbaar! Deze plek lijkt echt voor ons gemaakt. We zijn hier allemaal heel erg graag.'

Hebben jullie hier dan nog meer tijd voor mekaar?

Stephanie: 'Zeker. In België zie ik Christopher niet zo veel omdat hij constant aan het werk is. Wij eten geregeld niet samen 's avonds, de kinderen zien hem 's ochtends niet altijd. Dat is een heel ander leven. Dus als je dan de kans krijgt om de zaken anders aan te pakken en je leven een andere wending te geven, dan is de keuze snel gemaakt.'

En binnenkort ziet heel Vlaanderen dit weer allemaal gebeuren op televisie.

Stephanie: 'Dat hadden we totaal niet zien aankomen (lacht). Ons avontuur is uiteindelijk nooit gestopt. En wat we nu doen hier in Frankrijk, dat hadden we sowieso gedaan. Met of zonder televisie erbij. Maar we werden plots gecontacteerd door het productiehuis Vincent TV dat graag 'iets' met ons wou doen. Wat precies wisten ze nog niet. En na enkele meetings kwam dit kasteel ter sprake. De kogel was snel door de kerk. 'Château Planckaert' was geboren.'

En zag iedereen dat meteen zitten?

Stephanie: 'Vooral de kinderen waren heel enthousiast. Ik was destijds heel jong toen het begon, zij waren nog heel klein toen het stopte. Had er hen wel veel over verteld en ze keken al eens naar oude opnames, maar ze wilden het graag ook zelf eens meemaken. En nu het zover is, zijn ze heel erg blij.'

Het programma gaat vooral focussen op de werken aan het kasteel. Hoe staat het daar eigenlijk mee?

Eddy: 'Het is keihard werken. Maar het is een extra motivatie om te weten dat je voor jezelf bezig bent. Christopher is hier bijvoorbeeld helemaal anders dan in België. Hij maakt berekeningen voor het dak en hij doet dat heel minutieus. Heb er soms 'compassie' mee, want het is toch een zware verantwoordelijkheid. Dat moet allemaal juist zijn, hé! Maar hij doet dat allemaal heel zorgvuldig én met de glimlach. En als er dan al eens iets verkeerd gaat, dan beginnen we gewoon opnieuw. Het gebouw dateert tenslotte uit de jaren 1300. Dat is allemaal niet zo simpel, geloof mij.'

Er is dus al eens gevloekt geweest?

Stephanie: 'Ja ja. Er is al gevloekt geweest (lacht)!'

Eddy: 'Ja en neen. Als er eens iets mislukt dan vloek je, maar we foeteren niet op mekaar. Nooit! Maar hout vasthouden, grote mislukkingen zijn er nog niet geweest. En als er al eens iets scheef zit, lossen we dat snel op. De 'Meilandjes' drinken wijn, wij houden het op koffie. En als het echt niet meer gaat, dan duiken we gewoon het zwembad in! Maar dan nog: ons motto is: 'als het vandaag niet af is, dan morgen maar'.'

Op termijn wordt het kasteel dus een B&B?

Stephanie: 'Dat is toch de bedoeling. En dat is ook logisch, want we zitten al zolang in het vak met onze chambre d’hotes in de Ardennen. Veel van onze vaste klanten hebben al aangegeven dat ze graag naar het kasteel willen komen. En die zullen we met open armen ontvangen.'

Eddy: 'Iedereen zou toch graag eens in een kasteel slapen? En dat willen we de mensen gunnen. Je hebt hier het kasteel, de gîtes, er is 50 hectaren grond. De mensen zullen zich hier vrij voelen en ze kunnen doen en laten wat ze willen. Ik noem het een nieuw 'Koning Planckaert'-domein (iedereen lacht). En daarmee bedoel ik dat we een Bourgondische stijl willen creëren voor onze gasten. Een plek waar iedereen welkom is en waar het goed is om te verblijven.'

En wanneer moet het kasteel 'af' zijn?

Stephanie: 'Er is niet echt een deadline. Maar er zijn vooruitzichten én er is hoop. Eind volgend jaar zou mooi zijn. Maar we werken op ons eigen tempo. Ook de zaak in de Ardennen blijft voorlopig draaien, dus het is een beetje een spel van combineren nu. En het is druk, maar dat hebben we graag.'

Het programma zal ongetwijfeld voor reacties bij de kijkers zorgen. Hoe staan jullie daar tegenover?

Stephanie: 'Nu met social media is er uiteraard veel veranderd tegenover vroeger. Maar eigenlijk liggen wij niet wakker van wat de mensen over ons denken. Wij hebben elkaar en dat is voor ons voldoende. Ik kijk er vooral zélf naar uit om te zien hoe wij als familie tegenover vroeger geëvolueerd zijn. Ik vind dit nieuwe programma toch een beetje een tijdsdocument.'

'Château Planckaert', vanaf zondag 6 september om 20.00 uur op Eén.