Koen en Nono Wauters maken nieuwe versie én videclip van 'En Dans'

Eén ervan is het Kinderrevalidatiecentrum van het UZ Gent. In het KRC revalideren Dr. Ruth Van der Looven en haar team kinderen voor wie het leven plots een andere wending kreeg door een ongeval, kanker, brandwonden, een hersenbloeding of ontsteking,… Alles wat altijd vanzelfsprekend was, gaat nu moeizaam. Kinderen revalideren, maar zijn nooit meer hetzelfde als voorheen. Op jonge leeftijd moeten ze noodgedwongen afscheid nemen van hun ‘grote’ dromen en leven met een ‘ander lichaam’.

Drie maanden lang werkten 68 kinderen tussen 8 en 18 jaar aan de nieuwe versie van ‘En dans’ van Clouseau. Ze deden dat samen met Koen en Nono Wauters, die sinds 2022 peter zijn van het Kinderrevalidatiecentrum UZ Gent. Ze bedachten zelf de danspasjes, zongen het lied en inspireerden de regie voor de creatie van de videoclip. Het revalidatieproject brengt de kinderen vanuit de ‘artificiële’ ziekenhuisomgeving opnieuw naar een gewone leefomgeving met diverse leeftijdsgenootjes.

'We zien dat muziek, zang en dans verbindend werken en toelaten om onderlinge verschillen ongedwongen te overbruggen', vertelt kinderrevalidatiearts en initiatiefnemer Ruth Van der Looven. 'Door samen te spelen, te bewegen en te sporten maken de kinderen vooroordelen bespreekbaar en vervagen de grenzen tussen kinderen met en zonder beperking.' Met de videoclip bevestigen de kinderen voor zichzelf en hun omgeving: ‘Je mag zijn wie je bent’. 'Het was prachtig om de kinderen te zien groeien tijdens de workshops. Ze ontdekten nieuwe talenten en zetten hun boodschap neer in een krachtige videoclip. Laat die boodschap nu maar los op de wereld, we hopen dat ze iedereen inspireert', zeggen trotse peters Koen en Nono Wauters.

'Telefacts' volgt het hele traject van de selectie van de jongeren, tot de vertoning van een prachtig eindresultaat: hun eigen videoclip.

Koen Wauters, samen met zijn zoon Nono al sinds 2022 peter van het Kinderrevalidatiecentrum UZ Gent: 'ls het om kinderen gaat, heb ik een week hart en wil ik altijd helpen. Het Kinderrevalidatiecentrum van het UZ Gent levert fantastisch werk, de kinderen worden er omringd door de beste zorgverleners, en ze verdienen ook onze steun om hun leven opnieuw op de rails te krijgen. De documentaire toont de kwetsbaarheid, weerbaarheid én het engagement van de kinderen die in het KRC verblijven of verbleven hebben. En dan wordt het wel heel duidelijk waarom Nono en ik het peterschap van het KRC hebben aanvaard. Het is oprecht verfrissend om een bijdrage te mogen leveren voor die gasten. Elk van hen heeft op heel jonge leeftijd iets levensbepalends moeten verwerken en het is dan ook zeer fijn een verschil te kunnen maken, onder meer door hen te begeleiden in een nieuwe versie van ‘En Dans’, één van onze projecten samen. De kinderen hebben door middel van de zang-, regie- en dansworkshops een stuk zelfvertrouwen getankt, en hebben nog meer motivatie tijdens hun revalidatie gevonden. Nono (17) heeft gezien zijn leeftijd, nog makkelijker dan ik aansluiting bij die jonge gasten. Zij vinden het super dat iemand van maar enkele jaren ouder, hen mee op sleeptouw neemt en probeert te motiveren. En het maakt me trots, omdat ik voel dat mijn zoon het hart op de juiste plaats heeft.'

Nono Wauters: 'Ik besef dat ik bij the lucky ones ben. Ik ben gezond, heb 2 armen, 2 benen en kan alles doen wat ik wil. Wanneer je dan in aanraking komt met kinderen wiens leven soms in één vingerknip ondersteboven staat, is dat erg confronterend. De muren van het ziekenhuis hier, worden plots hun woonkamer. Dat is enorm hard. Het kan letterlijk elk van ons overkomen, daarvan ben ik me hier zeer bewust geworden. Voor de meeste kinderen van het KRC is er een leven voor en een leven nà het ongeluk en ondanks hun jonge leeftijd beseffen de meesten van hen heel goed dat ze sommige dingen nooit meer zullen kunnen, en dat ze andere talenten zullen moeten aanspreken, zaken een andere invulling zullen moeten geven, of op een andere manier hun plekje zullen moeten terugvinden in de maatschappij, eens ze door het KRC worden losgelaten. Als ik hen via dit peterschap en dit project, kan motiveren, op sleeptouw nemen en mee hun sterktes in de verf kan zetten, vind ik dat een hele eer. Het is zot om te zien hoe weerbaar die jongeren zijn en hoeveel zij in hun mars hebben. Echt chapeau.'

De échte sterren van de docu en de videoclip? Dat zijn de kinderen. Hun pakkende en inspirerende verhalen, donderdag 28 maart om 22.50 uur op VTM en VTM GO in 'Telefacts: Mijn Ander Lichaam'.