Julie Van den Steen biedt excuses aan na ophef rond fragment uit 'Later Als ik Groot Ben'

Half februari keerde tv-maker Eric Goens in 'Later Als Ik Groot Ben' met Julie Van den Steen terug naar de schoolbanken van haar lagere school. 'Een uitstap om in iemands herinnering te mogen graven', noemde Goens de reeks. Dat deed hij ook met o.a. haar ouders en Juf Magda. Het werd een heel openhartig gesprek over een kindertijd die niet altijd even zorgeloos was.

In die aflevering werd Julie ook geconfronteerd met haar grootvader en zijn koloniaal verleden in Congo. Het was een kort fragment waarin Julie kort reageerde van wat zij wist van haar opa. Iet wat vrij geruisloos voorbij ging.

Tot er vandaag een storm uitbrak op sociale media. Hierbij werd Julie Van den Steen zeer persoonlijk aangepakt over de daden van haar opa in Congo en vooral haar korte reactie in 'Later Als Ik Groot Ben'. De storm was zo heftig dat Julie reageerde met een lang statement op Instagram waarbij ze haar oprechte excuses aanbiedt en haar hand uitsteekt om in dialoog te gaan met de Belgische Congolese gemeenschap. Dit is haar volledige reactie:

'Er is terecht veel te doen rond het stuk dat aan bod kwam in 'Later Als Ik Groot Ben' over mijn opa. Dat hij aan bod kwam, vind ik jammer want het moest een programma zijn over mijn lagere school-periode en de dingen die ik toen meemaakte. Mijn opa leefde toen niet meer. Heb hem dus maar heel kort gekend als kind.

En nu weet ik ook beter waarom daar nooit over gepraat werd thuis toen ik opgroeide. Het hele koloniale verleden heeft een bijzonder negatieve bijklank voor niet alleen de Congolezen zelf, maar voor veel mensen is dit terecht bijzonder gevoelig.

En dus blijkbaar ook voor mijn eigen familie die daar op een volledig andere manier bij betrkken was, generaties geleden. Privileges hoor ik u denken. Dat klopt. Absoluut.

Op het moment van de opname was ik niet op de hoogte van wat mijn opa allemaal gedaan heeft en wat er gebeurd is toen. Mijn reactie daarop, nu ik dat wel weet, is uiteraard volledig het tegenovergestelde.

Ik wil me daarvoor dan ook oprecht excuseren. Als dat zeer zwaar beladen stuk geschiedenis aan bod zou moeten komen, moet je daar niet alleen een hele uitzending/volledige reeks aan wijden, maar vooral geen ongelukkige momentopname als reactie op die feiten aanzien.

De programmamakers hebben dat bewuste fragment achteraf eruit gehaald omdat het niets te maken had met mijn lagere school-periode.

Mijn opa heeft bijzonder slechte dingen gedaan in die tijd. Dingen die niet goed te praten zijn. Maar ook dingen waarvan ik niet op de hoogte was. Zoiets moet gekaderd worden en alle informatie daarover moet aan bod kunnen komen.

Ik geloof dat dit voor veel mensen ongeloofwaardig overkomt. Of als goedmakerij. Een 'makkelijke oplossing', maar ze is wel gemeend. Mijn oprechte excuses voor iedereen die zich daardoor gekwetst voelde. Ik kan me niet voorstellen hoe dit voor jullie moet gevoeld hebben en nog altijd voelt.

Reacties als 'krijg kanker' en 'jij zou beter dood zijn' en 'we komen je opzoeken' ga ik nooit echt begrijpen. Maar de beweegreden erachter probeer ik zeker te vatten. Voor zover ik, als witte vrouw met al mijn privileges dat KAN vatten. Maar dat wil ik écht wel. En daaraan wil ik absoluut aan werken. En luisteren naar jullie. En vooral naar de Belgisch Congolese gemeenschap om daarover bij te leren.

Ik wil me niet verstoppen achter 'de erfzonde is iets waar ik niets aan kan doen' en neem ook verantwoordelijkheid voor het verdriet en de woede die jullie voelden (en nog steeds voelen na het zien van die passage. Ik verwacht niet dat jullie me nu plots allemaal heel leuk gaan vinden of dat ik de pijn hierdoor kan wegnemen. Maar het is voor mij wel een begin.

Ik steek mijn hand uit en wil bijleren en in dialoog gaan over jullie leed omdat jullie allemaal ongewild deze negatieve dagen uit het verleden meedragen vandaag. Mijn oprechte excuses, Julie.'