Eén blikt in 'Als Je Ons Kan Horen' kwarteeuw na Witte Mars terug

Exact een kwarteeuw later blikken de VRT en RTBF terug op deze historische gebeurtenissen in de vierdelige reeks 'Als Je Ons Kan Horen', die start op woensdag 20 oktober.

Een unieke blik op de gebeurtenissen van toen
'Als Je Ons Kan Horen' brengt een unieke blik op de gebeurtenissen van toen, met nooit eerder vertoonde archiefbeelden. De VRT en RTBF sloegen hiervoor de handen in elkaar en archivarissen doken in de archiefkasten van beide openbare omroepen en van andere zenders. Uit het gigantische aanbod van archiefbeelden wordt het verhaal gereconstrueerd zoals het toen ervaren werd. Stap voor stap krijgt de kijker informatie zoals de bevolking ze een kwarteeuw geleden ook mondjesmaat kreeg. De beelden spreken voor zich en laten, net als destijds, niemand onberoerd.

Tussen de archiefbeelden door vertellen sleutelfiguren van toen hoe zij de gebeurtenissen ervaren hebben. Onder andere Michel Demoulin, de rechercheur die Dutroux toen verhoorde, vertelt over het verhoor en de huiszoeking in Marcinelle: 'In de kelder begon hij een schap leeg te maken. Wat doet hij nu, vroeg ik me af, dit heeft geen zin. En dan, plots, komt een muur vrij. Hallucinant. Tegen de meisjes zegt hij: heb geen angst, ik ben hier met de politie.' Voor Frédéric Arce van de wetenschappelijke politie was het een van zijn eerste onderzoeken. Hij woonde in hetzelfde dorp als Julie en Melissa en de zaak liet een diepe indruk op hem na. Maar ook Caroline Van den Berghe, die als gerechtsjournaliste destijds het hele proces volgde, vertelt hoe zij en collega-journalisten het proces beleefden. Ook voor hen was het een emotionele zaak, waarbij ze van dichtbij alles hebben beleefd samen met de families.

In de periode van de Witte Mars was er, naast het immense verdriet over het menselijke drama, enorm veel publieke verbittering over een falend politie- en justitieapparaat. De gebeurtenissen brachten hervormingen met zich mee, maar veranderden vooral iets in de hoofden van de mensen. In België klonk niet enkel de roep om de daders te berechten, er was vooral ook de vraag aan politie en justitie om anders te gaan werken. Het was een keerpunt in de recente geschiedenis van ons land.

De titel van de reeks verwijst naar de mama’s van Julie en Melissa, die op een zelf georganiseerde persconferentie hun dochters rechtstreeks toespraken:  'Als je ons kan horen…' Tegelijk is het natuurlijk ook een verwijzing naar alle ouders en bij uitbreiding een hele bevolking die zich niet gehoord voelde.

Aflevering 1 – Verdwenen (20/10)
Het verhaal begint op 24 juni 1995. Twee buurmeisjes, Julie en Melissa verdwijnen. De ouders tasten volledig in het duister. Er is geen enkel spoor. Met het engagement van velen organiseren ze zelf zoektochten. Tevergeefs. De onzekerheid knaagt. Een maand later verdwijnen aan de kust An en Eefje. Ook hier hebben de ouders niet het gevoel dat de politie de verdwijning meteen ernstig neemt. Er worden op de VRT beelden getoond van An en Eefje die kort voor hun verdwijning nog een hypnoseshow bijwoonden. Er komen veel tips binnen, maar niets bruikbaars. Ouders organiseren bij hen thuis persconferenties om de zaak van hun kinderen onder de aandacht te houden.

In mei 96 verdwijnt opnieuw een meisje, Sabine, en in de zomer is er het dramatisch nieuws van de ontvoering van Laetitia. Eindelijk is er ook een doorbraak in het onderzoek onder leiding van de doortastende procureur Bourlet. Op 13 augustus 1996 worden drie mensen gearresteerd: Dutroux, Martin en Lelièvre. Dutroux verrast zijn ondervrager door op een bepaald moment te zeggen: 'Ik ga u er twee geven.' Sabine en Laetitia worden levend uit de kelder gehaald. Voor hen is de nachtmerrie voorbij. Voor anderen moet het ergste nog komen.

'Als Je Ons Kan Horen' is een coproductie van De Mensen, Eén, RTBF Télévision belge – Unité documentaire, Arte, en kwam tot stand met de medewerking van RTS.

'Als Je Ons Kan Horen', vanaf 20 oktober elke woensdag om 20.40 uur op Eén.