'Van Vlees en Bloed': een levensechte fictiereeks op Eén

D

e slagerij Vangenechten heeft goed te doen en de familie leidt een druk maar vredig leventje. Totdat Rudy (Tom Dewispelaere), de verloren en enige zoon, plots weer opduikt na jarenlange afwezigheid. Zijn terugkomst zorgt voor vreugde en woede tegelijkertijd en is het begin van een reeks gebeurtenissen die het leven van de familie grondig zal veranderen.

Twee jaar geleden ontstond het verhaal bij een groot bord vol biefstukken. Tom Van Dyck en Michiel Devlieger wilden samen iets uit de grond stampen. Iets waar ze als zonen van zelfstandigen hun eigen achtergrond in konden verwerken. Met Lucas Van den Eynde als rasechte slagerszoon was de setting snel beklonken. De acteurs zaten al in het hoofd, contracten werden enthousiast ondertekend, regisseur Michel Vanhove werd erbij gehaald en 'Van Vlees en Bloed' was een feit.

Het wordt dit keer geen beklijvende fictie met spannende plotwendingen zoals 'De Parelvissers'. Woestijnvis gaat eerder de tragikomische weg op. 'We wilden die combinatie van humor en drama aangaan, zonder een sitcom te zijn', vertelt Devlieger ons. 'Het is een groter verhaal dan dat en dat geeft de reeks haar eigenheid.'

De link tussen een slagerij en de titel is vanzelfsprekend. Verder gaat de zevendelige serie over 'gewone mensen van vlees en bloed die een grote herkenbaarheid uitstralen." De personages zijn heel realistisch met een lichtjes uitvergroot kantje. Daarmee doet de serie een beetje denken aan 'In De Gloria', maar dan in het écht. 'Bovendien gaat het ook over uw eigen vlees en bloed, uw eigen familie,' verklaart Devlieger. 'Ze kunnen je de keel uithangen en je wil er soms van weglopen. Maar uiteindelijk zal je altijd weer schoorvoetend aan hun mouw gaan trekken.'

'Vlees en bloed' zal doen lachen en ontroeren. Kortom: eentje om in het oog te houden. Vanaf 1 januari 2009 iedere donderdag op Eén.

Het tv-nieuws van 2008? Stem nu voor de TV-Visie Trofee 2008!