Dinsdag in 'Een Nacht in het Museum': Sarah Vandeursen

De naam Jean Fouquet mag dan bij de meeste mensen niet onmiddellijk een belletje doen rinkelen, onze zuiderburen beschouwen hem als de belangrijkste Franse schilder van de 15e eeuw. Van zijn oeuvre ​ zijn slechts een handvol werken bewaard. Het Parijse Louvre en de Berlijnse Gemäldegalerie herbergen er daar enkele van, maar het absolute kroonstuk hangt in het KMSKA: een marmerwitte Maria met ontblote borst en kindje Jezus op de schoot (een ‘Madonna lactans’ voor de ingewijden), omgeven door een groep engelen (‘serafijnen en cherubijnen’ voor diezelfde connaisseurs) waarvan de felrode en -blauwe kleuren van het paneel spatten.

Thomas vindt de Madonna even mooi als mysterieus. Met haar futuristische stillering en coloriet doet ze meer 25ste dan 15e eeuws aan. Hij moest er dan ook niet lang over nadenken: de Madonna moest deel uitmaken van zijn selectie. Tegelijk beseft hij dat het geen vrijblijvend werk is: je houdt ervan of je houdt er niet van.

'Ik zou het zelf niet hebben gekozen', oppert Sarah Vandeursen onomwonden bij de onthulling. 'Geniaal schilderd, dat zeker wel, maar dat tafereel, die engeltjes, daar heb ik niks mee. Voorlopig doet het me niks.'

Thomas kan zich daar wel iets bij voorstellen: 'Te veel koekjesdozen…?''. Sarah beaamt: 'De zeemzoeterigheid die eraan vasthangt. Ik heb ook niks met tronen, kronen en christelijke dingen.'

​Los daarvan spreken de kleuren haar wel aan: 'Ik ben wel fan van het rood en blauw. Dat vind ik belangrijk in een werk om er lang naar te kunnen kijken. Bepaalde werken bekijk ik amper omdat de kleuren mij niet aanstaan.' Dat is dan weer een meevaller want de nacht is nog maar net begonnen.

Terwijl Sarah en Thomas het mysterieuze werk in zich opnemen, rijzen er meteen tal van vragen: 'Waarnaar wijst kindje Jezus eigenlijk? Vanwaar die bizarre kleuren, staan die voor de Franse vlag? Hoe komt het dat het tafereel zo afstandelijk, zo ongemakkelijk oogt? Waarom heeft Maria zulke rare kogelvormige borsten en onwerkelijke wespentaille? Is het een erotisch beeld?'

Ondanks het uitblijven van een instant crush, stelt Sarah zich helemaal open: 'Het is bevreemdend en dat is goed. Dat gaat me door de nacht trekken. Ik ben al in staat om het eerste idee van de engeltjes los te laten.' Alles begint met zich open te stellen en de tijd te nemen om een werk te doorgronden. Misschien kunnen de achtergrondverhalen die Thomas ter voorbereiding bijeensprokkelde daarbij helpen.

​Of het surprisebezoek van Luc Tuymans die al van kinds af is gefascineerd door de Madonna. Hoe kijkt ’s lands meest gerenommeerde hedendaagse kunstenaar naar dit 15e eeuwse meesterwerk? Kan hij de connotatie met koekjesdozen engelen doen vergeten?

Zal een nacht in het museum volstaan om de Madonna te laten klimmen in Sarah’s lijst van favoriete kunstwerken?

'Een Nacht in het Museum', dinsdag 27 september om 21.20 uur op Canvas.