Canvas brengt nieuwe reeks reportages in 'Striptease'
Dit voorjaar brengt Canvas opnieuw een bloemlezing van de beste reportages uit het legendarische RTBF-magazine 'Striptease'. Zestien afleveringen van één of meerdere minidocumentaires vormen een dwarsdoorsnede uit 17 jaar spraakmakende reportages over de meest uiteenlopende onderwerpen: tranches de vie uit Wallonië, Brussel én Vlaanderen, op een vernieuwende en gedurfde manier in beeld gebracht door mensen met ondertussen klinkende namen als Benoit Mariage, Manu Bonmariage, Yves Hinant, Peter Boeckx en Lucas Vander Taelen.
Onze gids door de wonderlijke wereld van 'Striptease' is Dimitri Verhulst: schrijver en ervaringsdeskundige van la Flandre profonde die diep in het landelijke Wallonië een vast stek heeft gevonden en dus perfect geplaatst is om ons deze spiegel van onszelf voor te houden.
Aflevering 1 op donderdag 12 januari
Bewakingsfirma (Peter Boeckx, 1995)
In deze eerste reportage maken we kennis met een dynamische Vlaamse onderneming die zich onvoorwaardelijk engageert en gerund wordt door een gedreven CEO. En dat in de bewakingssector. Wie jong, sportief en politiek correct is, kan er meteen aan de slag. Maar wie zich niet gedraagt, vliegt eruit.
Madame est servie (André François) (1991)
Zij is de eigenares van het hotel, hij de enige bediende. Aangezien zij bijna de enige gaste is, staat hij bijna helemaal tot haar beschikking. Tussendoor en met een goed humeur vertelt hij dat zij soms een beetje moppert. Zij speelt haar rol, die van eigenares, uitstekend. Hij zweert dat hij zal vertrekken, maar het is sterker dan hijzelf : hij blijft toch. Het lijkt bijna een liefdesverhaal.
Over 'Striptease'
'Striptease' werd in 1985 opgestart door Jean Libon en Marco Lamensch. Ze wilden af van het klassieke documentaire format met zijn belerende commentaar en talking heads. Wat zij voor oog hadden, waren korte reportages die volop gebruik maakten van de kracht van de beeldtaal, zonder commentaar, duiding of inleiding. De beelden moesten voor zichzelf spreken. Elke aflevering van 'Striptease' bevatte vier reportages van 12 à 15 minuten. Dat hield de aandacht van de kijkers op scherp en wekte nieuwsgierigheid naar het vervolg van het programma.
Ook wat de onderwerpen betreft, werden duidelijke keuzes gemaakt. 'Striptease' ging het niet zoeken in het verre buitenland, maar in de buurt, bij mensen en toestanden die we kennen, die we herkennen. Alledaagse dingen als relaties, familieverbanden, werk en werkloosheid, mensen met dromen en ambities. In de stad, op het platteland, in Wallonië en Brussel, maar opmerkelijk vaak ook in Vlaanderen. Daarvoor deden Libon en Lamentsch onder meer een beroep op een aantal jonge Vlaamse reporters, zoals Peter Boeckx, Luckas Vander Taelen en Karl Martens. Manu Riche was de perfect tweetalige Brusselaar en bij de Franstalige reporters waren mensen als Manu Bonmariage, Yves Hinant en André François.
'Striptease' werd een geweldig succes en groeide uit tot een echt cultprogramma. Het werd door La Une uitgezonden na 'Het Journaal' en haalde vaak hogere kijkcijfers dan het nieuws. Het programma liep tot 2002 bij RTBF en wordt door dezelfde producers ook nu nog gemaakt voor France 3. 'Striptease' was in de jaren ’80 en ’90 wat 'Man Bijt Hond' nu is, maar de toon was radicaler en rauwer.
'Striptease', vanaf donderdag 12 januari om 22.20 uur op Canvas.
