Televisiepionier Jerome Verhaeghe overleden

Met het overlijden van Jerome Verhaeghe neemt de VRT afscheid van een van haar pioniers. Verhaeghe werkte in 1953 mee aan het allereerste televisiejournaal en heeft ontegensprekelijk zijn stempel gedrukt op de beginjaren van de televisie. Hij zag het medium als een middel om Vlaanderen op cultureel en wetenschappelijk vlak te ontvoogden en had een bijzondere interesse voor wetenschappelijke programma’s.

Het eerste tv-journaal
Toen de Vlaamse televisie in 1953 officieel van start ging, werd Jerome Verhaeghe door toenmalig directeur-generaal Jan Boon aangesteld tot hulpregisseur van het tv-journaal. Verhaeghe had tot op dat moment gewerkt als redacteur voor het weekblad De Vlaamse linie. Als adjunct van chef Nieuws Nic Bal was hij nauw betrokken bij de allereerste televisiejournaals. Hij organiseerde buitenopnamen, legde contacten en moest niet zelden de notities die cameramannen of occasionele freelancermedewerkers vanaf locatie meebrachten helemaal herschrijven. Pas met de komst van journalisten Lode Van Uytven, Wim De Gruyter en Maurice Dieudonné was er immers voor het eerst sprake van een echte redactie. Ook tijdens de wereldtentoonstelling van 1958 was Verhaeghe verantwoordelijk voor de organisatie van het tv-journaal. Datzelfde jaar werd hij ook benoemd tot commentator bij de nieuwsberichten op televisie.

Wetenschappelijke programma’s
Een andere grote verdienste van Jerome Verhaeghe was dat hij een productiekern oprichtte voor wetenschappelijke programma’s. Hij omringde zich met Stephan Mores, Wim Offeciers en Piet De Valkeneer, en later ook met Luc Declercq en Eddy Baertsoen. De wetenschapsprogramma’s die dankzij die kern tot stand kwamen kregen erkenning in binnen- en buitenland. In 1963 kreeg Verhaeghe de jaarlijkse Prijs van de Vlaamse Journalistenclub voor het programma 'Ruimtevaart', dat deel uitmaakte van een reeks wetenschappelijke reportages onder de titel Verover de aarde. In 'Blijven kijken!', het boek van Manu Adriaens naar aanleiding van vijftig jaar televisie in Vlaanderen, zei Piet De Valkeneer daarover: 'Jerome Verhaeghe was een echte mentor voor ons. In elke aflevering van Verover de aarde probeerden we een synthese te maken van een wetenschappelijk actueel thema. Daarvoor zochten we de informatie waar we die het best konden halen: bij de toponderzoekers zelf, overal ter wereld.'

In 1966 werd Verhaeghe benoemd tot productieleider van de dienst Artistieke en educatieve programma’s. In die tijd kreeg hij ook een eervolle vermelding op de negende Japan prijs voor tv-programma’s voor Het kind van de berekening. Naast 'Verover de aarde' liep op de BRT vanaf 1967 ook het wetenschapsmagazine 'Horizon'.

België in de Tweede Wereldoorlog
Begin jaren zeventig nam Jerome Verhaeghe, toen directeur programmatie bij de toenmalige BRT, het initiatief voor een reeks over de Tweede Wereldoorlog in België. Hij wilde naar het voorbeeld van De bezetting van Lou De Jong in Nederland het oorlogsverleden van België op televisie brengen. Daartoe werd de Productiekern Wereldoorlog II opgericht, die actief was van 1970 tot 1991. In 1974 haalde Verhaeghe Maurice De Wilde erbij als journalist.

Mede door de figuur van De Wilde groeide wat begon als een vrij bescheiden project van Verhaeghe uit tot een kanjer van een programmareeks: Een klein land in een wereldoorlog. In 1975 kreeg Verhaeghe vervolgens de leiding over de dienst Volwassenenvorming bij de Instructieve Omroep.

Naar de radio
In 1983 wordt Jerome Verhaeghe directeur van BRT 3, het toenmalige culturele radionet. De overgang van een dertig jaar lange televisieloopbaan naar de radio was, gezien de omstandigheden en de besparingen op dat moment, geen sinecure. Verhaeghe slaagde er wel in onder meer een nieuwe constructieve samenwerkingsvorm op poten te zetten tussen BRT 3 en het Festival van Vlaanderen. Onder zijn leiding is het luisterpubliek van BRT 3 ook opmerkelijk uitgebreid.

Na vijf jaar bij BRT 3 ging Verhaeghe met pensioen, na een rijke carrière van 35 jaar bij de openbare omroep.